12-09-2018
Δημοσιογραφική Διάσκεψη Παγκύπριας Συμμαχίας για την Αναπηρία
Παιδιά με αναπηρίες στερούνται του δικαιώματος στην Ενιαία Εκπαίδευση:
Το κουδούνι του σχολείου δεν κτύπησε για όλα τα παιδιά.
Προσκαλούνται όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης σε δημοσιογραφική διάσκεψη, αύριο Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου, 2017 και ώρα 12 το μεσημέρι, στα γραφεία της ΚΥΣΟΑ, οδός 28ης Οκτωβρίου 21, ALPHA COURT αρ.01, 2012 Στρόβολος (Έναντι Σχολής Τυφλών).
Θέμα της διάσκεψης είναι η κατ’ εξακολούθηση από μέρους του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού καταπάτηση του δικαιώματος των παιδιών με αναπηρίες στην ίση πρόσβαση στην ενιαία εκπαίδευση και η άρνηση των αρμοδίων υπηρεσιών στην παροχή εύλογων προσαρμογών στην εκπαίδευση ως πολιτικής μη διάκρισης.
Με την έναρξη της σχολικής χρονιάς παιδιά με αναπηρίες δεν πήγαν σχολείο εξ’ αιτίας της άρνησης του Κράτους να διασφαλίσει σε αυτά το αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα στην εκπαίδευση σε ίση βάση με τα υπόλοιπα παιδιά.
Οι οργανώσεις των παιδιών με αναπηρίες και των οικογενειών τους θέλουν να εκφράσουν την έντονη διαμαρτυρία τους για την υφιστάμενη κατάσταση και ζητούν από εσάς να μεταφέρετε στους αρμόδιους και ολόκληρη την κοινωνία των πολιτών με ηχηρό τρόπο το ξεκάθαρο μήνυμα ότι δεν ανέχονται άλλο τις πολιτικές διάκρισης, εξευτελισμού και περιθωριοποίησης των παιδιών με αναπηρίες.
Για Παγκύπρια Συμμαχία για την Αναπηρία
Δελτίο Τύπου
Το κουδούνι χτες ΔΕΝ κτύπησε για όλα τα παιδιά.
Μια ακόμη σχολική χρονιά που για τα δικά μας παιδιά, τα παιδιά με αναπηρίες ξεκινά ξανά με προβλήματα.
Πριν ένα χρόνο Διαμαρτυρηθήκαμε έξω από το Υπουργείο Παιδείας και μας υποσχέθηκαν Λύσεις, μας υποσχέθηκαν διατμηματική έρευνα και μεταρρύθμιση της εκπαιδευτικής πολιτικής, ριζική όπως είπαν αναβάθμισή της. Μας κάλεσαν σε συναντήσεις, βουλευτές και αξιωματούχοι του κράτους και μας διαβεβαίωσαν ότι αναγνωρίζουν το δικαίωμα των παιδιών μας στην ίση πρόσβαση στην Εκπαίδευση. Αναγνώρισαν την ανάγκη για αλλαγή της νομοθεσίας περί ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης για να συνάδει με την Σύμβαση.
Πήγαμε στην βουλή, συναντηθήκαμε με διάφορες κοινοβουλευτικές επιτροπές, ακούγοντας εκπροσώπους του Υπουργείου να αναμασούν τις ίδιες υποσχέσεις και να προσπαθούν να μας πείσουν ότι σέβονται την διαφορετικότητα. Διαβάσαμε εκθέσεις και τοποθετήσεις των επιτρόπων (επίτροπος διοικήσεως και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επίτροπος προστασίας των δικαιωμάτων του παιδιού), κι αυτές υπερ των όσων ζητούμε. Διαβάσαμε άρθρα και τοποθετήσεις εκπαιδευτικών και όχι μόνον, που υπογράμμιζαν την άδικη μεταχείριση των παιδιών με αναπηρίες στα σχολεία.
Και φτάνουμε στο σήμερα,
Είμαστε σήμερα εδώ γιατί τίποτα δεν άλλαξε.
Ακόμη τα παιδιά με αναπηρίες φοιτούν με λιγότερες ευκαιρίες. Είναι παιδιά που κρίνονται ανάξια να είναι στις τάξεις μαζί με τα παιδιά της ηλικίας τους, παιδιά που δεν έχουν όνομα αλλά μια διάγνωση η οποία τους αφαιρεί το δικαίωμα της συνύπαρξής, το δικαίωμα του σχολείου. Τα παιδιά της μονάδας ή τα παιδιά της ειδικής εκπαίδευσης.
Υπάρχουν οικογένειες που τελευταία στιγμή τρέχουν από λειτουργό σε λειτουργό για να μάθουν εάν στο παιδί τους τελικά θα επιτραπεί η είσοδος στην τάξη, εάν θα έχουν συνοδό, εάν θα έχουν προσοντούχο συνοδό που να γνωρίζει την αναπηρία του παιδιού τους για να το βοηθήσει ουσιαστικά. Εάν θα έχει εξοπλισμό, εάν θα έχει τροχοκάθισμα. Εάν θα έχει τα αυτονόητα.
Υπάρχουν οικογένειες που το πρώτο κουδούνι τις βρίσκει σε απόγνωση, με τα παιδιά στο σπίτι, να μην ξέρουν ποια άλλη ένσταση θα κάνουν και σε ποια άλλη πόρτα να κτυπήσουν για να εξασφαλίσουν στο παιδί τους μια ευκαιρία. Μια ευκαιρία να κάνει φίλους, να νοιώσει ισότιμος, να νοιώσει μέρος του συνόλου του σχολείου του, μια ευκαιρία να μπορέσει να μάθει.
Για αυτές τις οικογένειες είμαστε σήμερα εδώ, για αυτά τα παιδιά, τα δικά μας παιδιά.
Δηλώνουμε παρόν στις διεκδικήσεις τους, υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα τους, και ζητάμε εδώ και τώρα ίσες ευκαιρίες για όλους.
Τα σχολεία είναι για όλα τα παιδιά. Είναι καθήκον μας να διαμορφώσουμε τα σχολεία για να είναι έτοιμα να υποδεχτούν και να αναφερθούν σε όλα τα παιδιά.
Για να γίνει αυτό χρειάζεται:
Χρειάζεται δηλαδή να διαμορφωθεί ένα εκπαιδευτικό περιβάλλον που να γνωρίζει και να σέβεται τη διαφορετικότητα τους. Ένα περιβάλλον που θα προσαρμοστεί στις ανάγκες των παιδιών και όχι το αντίθετο.
Όλα τα παιδιά έχουν το δικαίωμα σε μια εκπαίδευση η οποία θα τους δίνει την ευκαιρία να αναπτύξουν το μέγιστο των δυνατοτήτων τους και αυτό το δικαίωμα ως γονείς και φίλοι έχουμε την υποχρέωση να διασφαλίσουμε.
Το εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει να αλλάξει ριζικά και να δημιουργηθεί ένα ευέλικτο εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο να αναγνωρίζει την ανάγκη και τη δυνατότητα του κάθε μαθητή, σεβόμενο τη διαφορετικότητα του.
Μόνο τότε, θα μπορούμε να μιλάμε για μια κοινωνία ένταξης, συμμετοχής και ίσων ευκαιριών.
Μέχρι να γίνει αυτό ζητάμε την εδώ και τώρα παρέμβαση του Υπουργείου Παιδείας σε όσες περιπτώσεις αδικήθηκαν παιδιά με αναπηρία (και μπορούμε μια προς μία να τους τις υποδείξουμε) για να μπορέσουν αύριο να πάνε κανονικά στις τάξεις τους και να έχουν ισότιμη αντιμετώπιση.